Συμβουλές για ασφάλεια στο σκι

• Πολλά ατυχήματα του σκι συμβαίνουν απο μεγάλη ταχύτητα, κακή τεχνική του σκι, λανθασμένες εκτιμήσεις των καταστάσεων και προσωπική ανικανότητα αντιδράσεως. Ελαττώνετε τον κίνδυνο ατυχήματος μ’ενα σίγουρο τρόπο πορείας, ικανότητα πορείας, σωστή συμπεριφορά και προσοχή πάνω στην πίστα.
• Προσέχετε κυρίως τη σηματοδότηση των επικίνδυνων και αποκλεισμένων σημείων. Προσέχετε τα κοιλώματα, τις τρύπες, τ’ανοίγματα, τους γκρεμούς, τους βράχους, τις γέφυρες, τα στενά περάσματα.
• Πληροφορηθείτε το βαθμό δυσκολίας των καταβάσεων.
• Παρακαλέστε τον οδηγό του αναβατήρα σε περίπτωση ανάγκης – παιδιά ή φοβισμένους σκιέρ – να μειώσει την ταχύτητα του κατα την επιβίβαση και αποβίβαση.
• Δυστυχώς, υπάρχουν ακόμα αναβατήρες ( συχνά αναβατήρες δίσκων), που “αρπάζουν” τον σκιέρ απότομα, τις περισσότερες φορές στούς αναβατήρες αυτοεξυπηρετήσεως. Αποφεύγετε αυτούς τούς αναβατήρες, αν δεν νιώθετε αρκετά ικανοί γι’αυτούς. Προσοχή οταν υπάρχουν παιδιά !
• Ρωτήστε το προσωπικο του αναβατήρα πριν απο την κατάβαση, αν τα ίχνη στον αναβατήρα είναι παγωμένα ή χαλασμένα.
• Προσέχετε, οταν στέκεστε κοντα στον αναβατήρα και ο τόπος δεν είναι αρκετά ασφαλισμένος, μη συγκρουστείτε με τους άλλους σκιέρ, που έρχοντε προς τα εκεί με μεγάλη ταχύτητα….
• Ακόμα κι όταν ανεβαίνετε με τον αναβατήρα έλξεως, δεν είστε ασφαλείς απο ατυχήματα συγκρούσεων με άλλους σκιέρ. Παρακολουθείστε, επίσης, τους σκιέρ, που πηγαίνουν αριστερά και δεξιά απο το ίχνος του αναβατήρα και μπορεί να σας φέρουν σε κίνδυνο σε περίπτωση πτώσεως. Προσέχετε, κυρίως, τους “αέρινους καλλιτέχνες”, που θέλουν ιδιαίτερα να προβληθούν κοντα στο ίχνος του αναβατήρα μετά απο πτώση καινούργιου χιονιού.
• Πολλά ατυχήματα συμβαίνουν στην αρχή της ημέρας ή στις τελευταίες καταβάσεις λόγω υπερβολικής κοπώσεως του σκιέρ ή χειροτερεύσεως της πίστας (πάγωμα!) μετά απο τη δύση του ηλίου. Ιδιαίτερα τη τρίτη ημέρα των διακοπών τ’ατυχήματα είναι συχνά σαν αποτέλεσμα μειώσεως της αποδόσεως. Μην ξεχνάτε την ημέρα αναπαύσεως.
• Οταν κάνετε ομαδική ή οικογενειακή κατάβαση, να πηγαίνετε πάντα κάτω απο το σύντροφο-σας ή τον τελευταίο της ομάδας ή να μπαίνετε κάτω και πίσω στη σειρά.
• Τα παιδιά κινδυνεύουν ιδιαίτερα στην πίστα του σκι. Βρίσκοντε, βέβαια, τις περισσότερες φορές σε καλύτερη φυσική κατάσταση απο τους ενηλίκους, κατά κανόνα όμως έχουν λιγότερη αντοχή και συγκέντρωση.
• Συχνά οι χιονοδρομικοί αγώνες προκαλούν τους νεαρούς σκιέρ ή τους θεατές που κάνουν σκι, να μιμηθούν τον επιθετικό τρόπο πορείας των αθλητών. Ο καθένας πρέπει να έχει συνειδητοποιήσει, οτι ο τρόπος πορείας των κορυφαίων αθλητών είναι συνδεδεμένος με μεγάλο ( βέβαια υπολογισμένο) κίνδυνο ατυχήματος. Το πολύ γρήγορο, αστραπιαίο τρέξιμο με τα σκι μπορεί να είναι θανατηφόρο. Οι στατιστικές, άλλωστε, το αποδεικνύουν αυτό.
• Σκιέρ: προσέχετε πολύ. οταν προειδοποιητικοί πίνακες υποδείχνουν τη χρήση ερπυστριοφόρων οχημάτων. Τα οχήματα είναι , γενικά, βαμμένα μ’εντονα χρώματα και έχουν γύρω-τους φλάς.
• Κρατάτε όσο το δυνατό μεγαλύτερη απόσταση ασφαλείας απο τα οχήματα-οι σκιέρ μπορούν ευκολότερα ν’αποφύγουν ενα ερπυστριοφόρο όχημα παρά το αντίστροφο…
• Τα λαμπερά χρώματα του άνορακ και του παντελονιού δεν ανταποκρίνονται μόνο στην τάση της μόδας, αλλά είναι, επίσης ασφαλέστερα. Οι σκιέρ που είναι ντυμένοι μ’εντονα χρώματα γίνονται ευκολότερα αντιληπτοί απο τους άλλους.
• Οταν δεν υπάρχει αρκετό χιόνι στις πλαγιές και τις πίστες των βουνών απαιτείται μεγαλύτερη προσοχή. Πτώσεις που συμβαίνουν κάθε τόσο, και τις περισσότερες φορές χωρίς συνέπειες, μπορούν να οδηγήσουν πάνω σε παγωμένες επιφάνειες ή σε πολύ σκληρό χιόνι σ’επικίνδυνους τραυματισμούς. Οι έντονα σκληρές και παγωμένες πίστες μόνο με δυσκολία μπορούν ν’αντιμετωπιστούν απο τους οχι και τόσο εξασκημένους σκιέρ.
• Ολοι οι σκιέρ θα έπρεπε να συνηθίσουν να φορούν ένα κάλυμμα στο κεφάλι. Ακόμα κι ένας απλός μάλλινος σκούφος μπορεί να δώσει λογική προστασία – ένα κράνος ασφαλώς είναι καλύτερο.
• Οι αρχάριοι κι αυτοί που τους αρέσει να επιδεικνύουν τις ικανότητες τους κινδυνεύουν περισσότερο. Αυτό φαίνεται απο μια στατιστική έρευνα. Η σχετική συχνότητα στους αρχάριους μπορεί να εξηγηθεί εύκολα λόγω ελλείψεως πείρας και να συγχωρεθεί. Συχνά, δεν γνωρίζουν το προσωπικό τους επίπεδο αποδόσεως και απαιτούν απο τον εαυτό τους καταβάσεις που θα ήταν καλύτερα ν’απέφευγαν. Αλλά οι καλύτεροι απο έναν μέσο σκιέρ σε μια τέτοια κατάσταση έρχονται σε δεύτερη θέση. Θέλουν να δείξουν “πόσο καλά τα καταφέρνουν”, ακόμα υπερτιμούν, συχνά, την “τέχνη-τους” στο σκι και φτάνουν σε ταχύτητες όπου δεν ελέγχουν πια την κατάσταση.
• Ιδιαίτερα κινδυνεύουν απο ατυχήματα εκείνοι οι σκιέρ, που θέλουν να συγκεντρώσουν με κάθε τρόπο έναν αριθμό ρεκόρ σε καταβάσεις. Ακόμα κι αν δεν θέλει κανείς να το παραδεχτεί: η κούραση και η χαλαρωμένη συγκέντρωση είναι πολύ συχνές αιτίες ατυχημάτων.
• Ολο και πιο προσφιλής γίνεται η πορεία μακριά απο τις πίστες. Είναι κάτι περισσότερο απο ευνόητο, οτι οι πολλές χιλιάδες σκιέρ της γενιάς μας δεν έχουν το “ενστικτο του ορεινού” και την πείρα, που χαρακτήριζαν παλιότερα κάθε οπαδό του σκι. Γι’αυτο είναι σημαντικό για τον καθένα, που ξεκινάει για εκδρομή με τα σκι, να προετοιμαστεί τουλάχιστον θεωρητικά για την επόμενη εξόρμηση του. Γιατί η συμπεριφορά, όταν υπάρχουν χιονοστιβάδες, μπορεί να διδαχθεί. Σε κάθε αρχάριο που θέλει να κάνει κάποια εκδρομή στα χιόνια, συνιστώνται οι κύκλοι μαθημάτων απο ειδικευμένους δασκάλους για βαθύ χιόνι και χιονοστιβάδες.
• Μην κινείστε ποτέ μόνοι στις εκδρομές, για να μπορέσετε να βοηθήσετε ή να βοηθηθείτε σε κάποιο ατύχημα.

Συντάκτης  Θεοφάνης Μάστακας