Snowboarding, Ski, Bike, Skate & More



Φόβος, ο αιώνιος εχθρός….

0
Posted Οκτωβρίου 15, 2013 by Lampridis Athanasios in ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

 Ο φόβος είναι ένα συναίσθημα που προκαλείται από τη συνειδητοποίηση ενός πραγματικού ή πλασματικού κινδύνου ή απειλής. Είναι μία φυσιολογική αμυντική αντίδραση του οργανισμού, έχει δηλαδή προστατευτικό χαρακτήρα και εμφανίζεται σε καταστάσεις που αφορούν κυρίως στο μέλλον, τις οποίες τις κρίνουμε απειλητικές και προσπαθούμε να τις αποφύγουμε.

Η εμφάνιση του φόβου μπορεί επίσης να πραγματοποιηθεί σαν μία στιγμιαία αντίδραση σε κάτι που συμβαίνει στο παρόν.

Ως εδώ είναι όλα καλά. Το πρόβλημα ξεκινάει όταν ο φόβος συνεχίζει να υφίσταται ακόμα και σε καταστάσεις, οι οποίες δεν είναι πραγματικά απειλητικές και επικίνδυνες, όταν δηλαδή ο φόβος μετατρέπεται σε φοβία και παρεμποδίζει τη φυσιολογική αντιμετώπιση της καθημερινότητάς μας. Η φοβία είναι ένας επίμονος και παράλογος φόβος κάποιου συγκεκριμένου αντικειμένου ή κατάστασης, έχοντας ως αποτέλεσμα την αποφυγή και τελικά την ενίσχυση και ισχυροποίηση της ήδη υπάρχουσας φοβίας. Φοβίες είναι η κλειστοφοβία, η αγοραφοβία, η φοβία για συγκεκριμένα αντικείμενα και ζώα, η νοσοφοβία, η ξενοφοβία κ.α.

Όμως, ούτε σε αυτό το σημείο θα κλείσω το θέμα. Θα προχωρήσω λίγο παραπέρα και θα αναφερθώ στις περιπτώσεις εκείνες όπου ο φόβος κατακλύζει τη ζωή μας, στέκεται εμπόδιο στο να βιώσουμε καταστάσεις και συναισθήματα, μας ωθεί να ζήσουμε μέσα σε “γυάλα”, προστατευμένοι από όλους και από όλα.

Το αποτέλεσμα; Μία καθημερινότητα κενή περιεχομένου και ουσίας, με ελλειμματικές ή και καθόλου προσωπικές σχέσεις (γιατί οι σχέσεις κρίνονται επικίνδυνες). Μία καθημερινότητα με μόνο αυτοσκοπό την επίτευξη της ασφάλειας και της προστασίας του εαυτού, αλλά με έντονη την απουσία του ενθουσιασμού, του αυθορμητισμού, της ηρεμίας και της χαράς που προσφέρουν όλα όσα προσπαθούμε με νύχια και με δόντια να αποφύγουμε εξαιτίας του φόβου μας.

Η ζωή μας χρειάζεται όλη τη γκάμα των συναισθημάτων για να θεωρείται ισορροπημένη. Όσο ωφέλιμο είναι το να νιώθουμε ασφαλείς, άλλο τόσο ωφέλιμο είναι να νιώθουμε πού και πού εκτεθειμένοι και ευάλωτοι. Δεν υφίσταται ζωή χωρίς ρίσκο. Το αν αξίζει τελικά να χτίσουμε με γερά θεμέλια τη γυάλα μας, να τη διακοσμήσουμε στο εσωτερικό της, αλλά να αγνοήσουμε παντελώς ό,τι βρίσκεται έξω από τα τείχη της, είναι κάτι που θα το απαντήσει ο καθένας ξεχωριστά. 

Σίσσυ Σιδηροπούλου

Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

Αλεξάνδρου Σβώλου 8

E-mail: [email protected]

 

 


0 Comments



Be the first to comment!


Leave a Response

(required)




Return to Top ▲Return to Top ▲