Snowboarding, Ski, Bike,& More



ΜΥΟΣΚΕΛΕΤΙΚΕΣ ΚΑΚΩΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΑΘΛΗΤΕΣ ΤΟΥ SNOWBOARD

0
Posted Δεκεμβρίου 17, 2013 by Lampridis Athanasios in SNOWBOARD

To snowboard αποτελεί ένα από τα πλέον ταχέως εξελισσόμενα χειμερινά αθλήματα που καθημερινά κερδίζει όλο και περισσότερους φίλους διαφόρων ηλικιών.  Οι πρώτοι φίλοι του αθλήματος εμφανίστηκαν το 1920 με μικρή όμως επιτυχία.

Η μεγάλη ανάπτυξη ήρθε τα τελευταία τριάντα χρόνια τόση ώστε σήμερα υπάρχουν resorts με ειδικές εγκαταστάσεις μόνον για snowboarders.

Με την αύξηση της δημοτικότητας όμως αυξήθηκαν και τα ποσοστά των τραυματισμών.  Στατιστικά θα μπορούσαμε να αναφέρουμε ότι το ποσοστό των τραυματισμών ξεκινά από το 3.5 στους 1000 snowboarders ημερησίως και φτάνει τους >40 ανά 1000 αθλητές.  Άλλη μελέτη αναφέρει ότι ένας snowboarder θα τραυματιστεί  στατιστικά σε κάποιο σημείο του σώματός του για κάθε 190 ημέρες άθλησης.

H σεζόν των αθλητών αποτελείται περίπου 12 ημέρες άθλησης τον χρόνο το οποίο σημαίνει ένας τραυματισμός κάθε 16 χρόνια!

Οι νέοι αθλητές εμφανίζουν υψηλότερο ποσοστό τραυματισμών, στους μεσαίου επιπέδου αθλητές το ποσοστό μειώνεται αρκετά αλλά αυξάνεται ξανά στους προχωρημένου επιπέδου λόγω των δύσκολων και ακροβατικών ενεργειών που επιχειρούν λόγω της εξοικείωσης τους με το αντικείμενο.  Το  ποσοστό θνητότητας παραμένει ωστόσο χαμηλό. 

Μελέτες έχουν δείξει ότι ο βαθμός και η σοβαρότητα των τραυματισμών είναι λίγο μεγαλύτερη σε σύγκριση με τους αθλητές του ski ίδιου επιπέδου και ικανοτήτων.  Σαράντα δύο τοις εκατό των κακώσεων των snowboarders σε σύγκριση με μόνο 16% των skier χρειάζονται άμεσης ιατρικής φροντίδας η οποία περιλαμβάνει την αντιμετώπιση καταγμάτων, την απώλεια της συνείδησης λόγω κάκωσης της κεφαλής κ.α.

Το διαφορετικό μοντέλο των κακώσεων μεταξύ των δυο σπορ σχετίζεται κυρίως με τη στάση του σώματος του αθλητή.

Στο Snowboard και τα δυο πόδια του αθλητή βρίσκονται σε μία σανίδα καθηλωμένα και τα χέρια παίζουν ισορροπητικό ρόλο..

Το αποτέλεσμα αυτού το βλέπουμε όταν κάποιος αθλητής χάσει την ισορροπία του ενστικτωδώς βάζει τα χέρια του για να στηριχτεί.

Στις πτώσεις ο αθλητής φέρνει τα άνω άκρα μπροστά ή πίσω από το σώμα με αποτέλεσμα τη βίαιη πρόσκρουση αυτών με το έδαφος και η δημιουργία καταγμάτων.

Ο κόκκυγας (ουρίτσα) και το πίσω μέρος της κεφαλής αποτελούν επίσης σημεία-στόχοι τραυματισμών.

Επίσης σημαντικό ρόλο παίζει από το ποιόν μαθαίνει ένας αρχάριος αθλητής snowboarding.  Στατιστικά οι τραυματισμοί στα άτομα τα οποία μαθαίνουν από έναν φίλο τους και όχι από έναν επίσημο εκπαιδευτή, είναι κατά πολύ συχνότεροι διότι δεν υπάρχει σωστή πληροφόρηση των κινδύνων από το φιλικό άτομο.

Ο εκπαιδευτής μέσα στα πλαίσια της διδασκαλίας του snowboarding πρέπει μεταξύ άλλων να επισημάνει και τα όρια ενός αρχάριου αθλητή καθώς και τους κινδύνους που εμπεριέχει η ενασχόληση με το όμορφο αυτό σπορ.

Τα διαστρέμματα των αρθρώσεων και τα κατάγματα αποτελούν την αιχμή του δόρατος στους τραυματισμούς και ακολουθούν οι τραυματισμοί του δέρματος, οι μωλωπισμοί καθώς και τα εξαρθρήματα.

Βέβαια οι αρχάριοι αθλητές του snowboard είναι πιο επιρρεπής στους τραυματισμούς των άνω άκρων ενώ οι προχωρημένοι αθλητές σε τραυματισμούς των κάτω άκρων λόγω των δυσκολότερων και πιο απαιτητικών κινήσεων που επιχειρούν.

ΑΝΩ ΑΚΡΑ

Οι τραυματισμοί των άνω άκρων είναι συχνότεροι σε σύγκριση με τα κάτω άκρα.  Σχεδόν το 20% των κακώσεων και το 50% του συνόλου των καταγμάτων αφορούν στη πηχεοκαρπική άρθρωση (καρπός).

Τα κατάγματα του καρπού αφορούν κυρίως στο σκαφοειδές και στο μηνοειδές οστούν αλλά και στο κάτω πέρας της κερκίδας και ωλένης.

Ο μηχανισμός της κάκωσης είναι η πτώση του αθλητή στο έδαφος με το χέρι του σε έκταση. Η βίαιη πρόσκρουση του χεριού το εξαναγκάζει σε υπερέκταση με αποτέλεσμα το τραυματισμό αυτού.

Ο ώμος αποτελεί και αυτός μια περιοχή του σώματος που συχνά τραυματίζεται λόγω των βίαιων πτώσεων του αθλητή.

Στις κακώσεις του ώμου συμπεριλαμβάνονται το εξάρθρημα αυτού, ο ακρωμιοκλειδικός διαχωρισμός – εξάρθρημα της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης, κάταγμα στην κλείδα, τραυματισμός του στροφικού μυϊκού πετάλου του ώμου καθώς και κατάγματα στο βραχιόνιο οστούν.

Τέλος ο αγκώνα μπορεί να υποστεί εξάρθρημα ή κάταγμα (κάταγμα κεφαλής κερκίδας).

ΚΑΤΩ ΑΚΡΑ

Οι κακώσεις στα κάτω άκρα, λόγω της βελτίωσης του σχεδιασμού των snowboard και των ειδικών υποδημάτων, γίνονται όλο και λιγότερες.

Ο κίνδυνος κάκωσης του αστραγάλου σχετίζεται άμεσα με το είδος της μπότας.

Οι μπότες χωρίζονται σε δύο κυρίως κατηγορίες στις μπότες με σκληρό κέλυφος και αυτές με μαλακό. 

Οι έμπειροι snowboarders χρησιμοποιούν τις σκληρές μπότες οι οποίες έχουν έντονα προστατευτικό ρόλο στον αστράγαλο.

Οι μαλακές μπότες χρησιμοποιούνται κυρίως από τους αρχάριους, επιτρέπουν μικρή κίνηση του αστραγάλου η οποία ουσιαστικά βοηθά τον νέο αθλητή, δεν προσφέρουν όμως επαρκή μερικές φορές προστασία από τις κακώσεις της άρθρωσης.

Οι κακώσεις που συναντάμε στο snowboarding είναι σπανιότερες και λιγότερο σοβαρές σε σχέση με το skiing.

Αυτό συμβαίνει λόγω του ότι και τα δυο κάτω άκρα του αθλητή βρίσκονται επάνω στη σανίδα και οι στροφικές δυνάμεις στα γόνατα είναι πολύ μικρότερες.

Πολλές φορές τα κάτω άκρα τραυματίζονται λόγω της άμεσης πρόσκρουσης του ατόμου με στατικό αντικείμενο π.χ. δέντρο, ή σύγκρουση με άλλο άτομο.

Οι ταχύτητες πρόσκρουσης του αθλητή φτάνουν τα 40 km/h, ταχύτητα ικανή να προκαλέσει κατάγματα στα μακρά οστά των κάτω άκρων όπως το μηριαίο οστούν, τη κνήμη ακόμα και στην άρθρωση του γόνατος.

Το κάταγμα του αστραγάλου (lateralprocessfracture),  συναντάται πολύ συχνότερα στου αθλητές του snowboard σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό.

Η έντονη ραχιαία κάμψη του άκρου ποδός σε συνδυασμό με στρέψη της πτέρνας ευθύνονται για την αυξημένη αυτή συχνότητα.  

Η απότομη προσγείωση του snowboard από ύψος σε μια ακροβατική προσπάθεια είναι πολλές φορές αρκετή για το κάταγμα του οστού.  Κάθε αθλητής που αισθάνεται πόνο στην πρόσθια και έξω επιφάνεια του αστραγάλου πρέπει να διερευνηθεί  άμεσα για κάταγμα.

Η ιδιαιτερότητα του κατάγματος αυτού είναι ότι τις περισσότερες φορές μια απλή ακτινογραφία δεν μπορεί να το αναδείξει.

Πρέπει να γίνει έλεγχος της περιοχής με αξονική τομογραφία για να διασφαλιστεί η διάγνωση.

Οι τραυματισμοί στο γόνατο είναι στατιστικά λιγότερη σε σχέση με τους skiers.

Ο προφανής λόγος είναι ότι λόγο της ξεχωριστής εφαρμογής του κάθε άκρου ξεχωριστά στο πέδιλο οι στροφικές δυνάμεις εφαρμόζονται στα γόνατα ενώ στους snowboarders στον κορμό.

Πολλές φορές αρχάριοι κυρίως αθλητές για τις μετακινήσεις τους μέσα στη πίστα απελευθερώνουν το ένα πέδιλο από την σανίδα.  Στη περίπτωση αυτή η σανίδα, λόγω του βάρους της,  μπορεί να ασκήσει έντονες στροφικές πιέσεις στο γόνατο με αποτέλεσμα την ρήξη του μηνίσκου ή και του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου.

ΚΑΚΩΣΕΙΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΚΑΙ ΣΠΟΝΔΥΛΙΚΗΣ ΣΤΗΛΗΣ

Οι κακώσεις της κεφαλής και της σπονδυλικής στήλης συμβαίνουν συνήθως σε έμπειρους αθλητές οι οποίοι στην προσπάθειά τους για ακροβατικές προσπάθειες  προσγειώνονται στο έδαφος από αρκετό ύψος και προσκρούουν το κεφάλι ή την σπονδυλική στήλη.

Το ποσοστό των κακώσεων  της κεφαλής είναι διπλάσιο σε σχέση με το ski και της σπονδυλικής στήλης τετραπλάσιο.

Το ποσοστό εμφάνισης νευρολογικών συμπτωμάτων φθάνει το 10% του συνόλου.

Το κράνος σίγουρα ασκεί προστατευτικό ρόλο.

Γεώργιος Γκουδέλης MD, Ph.D.

Ορθοπαιδικός χειρουργός

Για περισσότερες πληροφορίες, ανατρέξτε στο σύνδεσμο του γιατρού μας http://www.goudelis.gr


0 Comments



Be the first to comment!


Leave a Response

(required)



Return to Top ▲Return to Top ▲